پیش دبستانی

 

 
  ..  
 

RSS


منوی اصلی

 » صفحه نخست
 »
ایمیل ما
 » تماس با ما
 »
آرشیو مطالب
 »
لینك آر اس اس
 » طراح قالب

 

موضوعات
» دانستنی های پدر و مادر
» ایام سال
» لطیفه
 

آرشیو ماهانه
» دی 1390
» آذر 1390
» آبان 1390
» مهر 1390
» شهریور 1390

لیست کامل آرشیو ماهانه
 

لینک دوستان
» حرفه ای ترین قالب های وبلاگ
» سایت دبستان منتظران

لیست کامل پیوندها
 

آمار بازدید

آمار بازدید :
» تعداد مطالب :
» تعداد نویسندگان :
» آخرین بروز رسانی :
» بازدید امروز :
» بازدید دیروز :
» بازدید این ماه :
» بازدید ماه قبل :
» بازدید کل :
» آخرین بازدید :

آهنگ دوستی از گروه فیتیله-دبستان منتظران

">

WeblogSkin

جدیدترین كدهای جاوا


کد شمارش معکوس سال نو

دریافت كد بازی آنلاین تصادفی

www.Pichak.net Upload picture -->
 

تبلیغات

 

درباره ما


مدیر وبلاگ: مهسا علیجان زاده

 

نویسندگان
» مهسا علیجان زاده


  کلاس پرشورو هیجان من
 
مرتبط با :
 


 
 

ارسال شده توسط مهسا علیجان زاده

 در یکشنبه 6 آذر 1390

نظرات (

 
 



  برنامه یلدا
 
مرتبط با : ایام سال
وای چه روز قشنگی بود باورتون نمیشه عکساشو ببیند.

IRFREEUP-آپلود سنتر ایرانیان

IRFREEUP-آپلود سنتر ایرانیان

IRFREEUP-آپلود سنتر ایرانیان


IRFREEUP-آپلود سنتر ایرانیان


دیدید گفتم . باورتون شد؟




 
 

ارسال شده توسط مهسا علیجان زاده

 در شنبه 3 دی 1390

نظرات (

 
 



  شب یلدا
 
مرتبط با : ایام سال
بچه های گلم چند وقت دیگه





                                       

         شب یلداس





روی گلتون به سرخی انار ، شبتون به شیرینی هندوانه

خنده هاتون مثل پسته و عمرتون به بلندی یلدا

شب یلدا رو به همه بچه های گلم تبریک میگم . . .


AxGiG,عکس گیگ پایگاه آپلود عکس ویژه وبلاگنویسان




 
 

ارسال شده توسط مهسا علیجان زاده

 در شنبه 26 آذر 1390

نظرات (

 
 



  با كودكان پرخاشگر چگونه رفتار كنیم
 
مرتبط با :

پرخاشگری‌ وسیله‌ ای:

 رفتاری‌ است‌ كه‌ فرد به‌ وسیله‌ آن‌ خواستار به‌ دست ‌آوردن‌ هدفی‌ دیگر است‌ و ابداً قصد حمله‌ به‌ دیگران‌ یا اذیت‌ كردن‌ آنها را ندارد. البته‌ در این‌ میان‌ ممكن‌ است‌ لطمه‌ ای‌ نیز به‌ كسی‌ وارد شود. مثلاً كودكی‌ بزهكار كیف‌ خانمی‌ را می ‌رباید تا به‌ این‌ وسیله‌ مورد تشویق‌ و تأیید گروه‌ همسالان‌ قرار گیرد

ممكن‌ است‌ پرخاشگری‌ جنبه‌ انتقام‌ گیری‌ نیز داشته‌ باشد. یعنی‌ كودكی‌ كه‌ مورد اذیت‌ و آزار قرار گرفته‌ و نتوانسته‌ خشم‌ خود را ابراز كند، اكنون‌ با پرخاشگری‌ به‌ كاهش‌ اضطراب‌ خود می ‌پردازد. در این‌ جا پرخاشگری‌ وسیله‌ ای‌ است‌ كه‌ كودك‌ با توسل‌ به‌ آن‌ می ‌خواهد به‌ هدف‌ خود یعنی‌ كاهش‌ اضطراب‌ دست‌ یابد.

جهت‌ پرخاشگری‌ ممكن‌ است‌ به‌ یكی‌ از این‌ دو صورت‌ باشد:

الف) پرخاشگری‌ درونی‌

ب) پرخاشگری‌ بیرونی‌

چنانچه‌ جهت‌ پرخاشگری‌ به‌ طرف‌ درون‌ باشد، كودك‌ خشم‌ را به‌ درون‌ خود می ‌افكند و دچار خشم‌ فرو خورده‌ می‌ شود. پیامد چنین‌ عملی‌ می‌ تواند افسردگی‌ نیز باشد. كودكان افسرده  در واقع‌ از دست‌ خودشان‌ عصبانی‌ هستند.

خشم‌ درونی‌ عصبانیت ‌ و نارضایتی‌ از خود را به‌ وجود می ‌آورد.

خشم‌ بیرونی؛ كودك‌ ممكن‌ است‌ خشم‌ خود را به‌ صورت‌ رفتارهایی‌ از قبیل‌ فریاد كشیدن، پا به‌ زمین‌ كوبیدن‌ یا پرتاب ‌كردن‌ اشیا بروز دهد.

علل‌ خشونت‌ و پرخاشگری‌ در كودكان‌ :

 ۱. الگو پذیری‌ كودكان‌ از والدین‌

 یكی‌ از دلایل‌ بسیار مهم‌ پرخاشگری‌ در كودكان‌ یادگیری‌ است. یعنی‌ كودكانی‌ كه‌ الگوهای‌ رفتاری‌ پرخاشگرانه‌ داشته‌ اند، همانند الگوهای‌ خود رفتار می ‌كنند. چنانچه‌ پدر یا مادری‌ خلق ‌و خویی‌ عصبانی‌ و پرخاشگر داشته‌ باشند، مسلماً فرزندشان‌ نیز پرخاشگر خواهد شد. این‌ رفتار توسط‌ كودك‌ یاد گرفته‌ می ‌شود. از آنجا كه‌ كودكان‌ با والدین‌ همانند سازی‌ می ‌كنند، بنابراین‌ بسیاری‌ از رفتارهای‌ پدر و مادر ناخودآگاه‌ توسط‌ فرزندان‌ فرا گرفته‌ می ‌شود. توضیح‌ این‌ كه‌ فرایند همانند سازی‌ كاملاً ناخودآگاه‌ صورت‌ می ‌پذیرد.

نكته‌ دیگر این‌ كه‌ حتماً لازم‌ نیست‌ والدین‌ با خودِ كودك‌ پرخاشگری‌ كرده‌ باشند؛ چنانچه‌ او شاهد رفتارهای‌ خشونت ‌بار پدر و مادر با افراد دیگر نیز باشد، این‌ گونه‌ رفتار را فرامی‌ گیرد. بنابراین‌ كودكان‌ از طریق‌ مشاهده، رفتارهای‌ والدین‌ را می ‌آموزند.

بر این‌ نكته‌ می توان تأكید كرد‌ كه‌ كودكان‌ با چشمان‌ خود می ‌آموزند؛ یعنی‌ آن‌ چه‌ را مشاهده‌ می ‌كنند، یاد می ‌گیرند؛ حتی‌ اگر آن‌ رفتار به‌ طور مستقیم‌ در مورد خود آنها صورت‌ نگیرد.

۲. كودكان‌ ناكام‌ پرخاشگر می‌ شوند

ناكامی ‌ یكی‌ از مسائلی‌ است‌ كه‌ به‌ پرخاشگری‌ می‌ انجامد. وقتی‌ كودك‌ به‌ هدف‌ خود دست‌ نیابد و ناكام‌ شود، یكی‌ از رفتارهایی‌ كه‌ از او سر می‌ زند پرخاشگری‌ است.

۳. اضطراب‌ و پرخاشگری

كودكان‌ مضطرب‌ نمی ‌توانند كودكان‌ آرامی‌ باشند. آنها رفتارهایی‌ پرخاشگرانه‌ از خود بروز می ‌دهند؛ البته‌ بلافاصله‌ پشیمان‌ می ‌شوند و از والدین‌ خود عذرخواهی‌ می‌ كنند. اگر از كودك‌ مضطرب‌ بپرسیم‌ كه‌ چرا پرخاش‌ می‌ كنی‌ و عصبانی‌ هستی؛ خواهد گفت‌ نمی‌ دانم.؛ یا خواهد گفت‌ دست‌ خودم‌ نیست.

۴. پرخاشگری، نشانه‌ای‌ از تضادهای‌ درونی

گاهی‌ كودكان‌ در دوگانگی‌ و تضادهای‌ درونی‌ قرار می‌ گیرند. یا بهتر بگوییم، گاهی‌ بر سر دو راهی‌هایی‌ گیر می ‌كنند و نمی‌ دانند كدام‌ راه‌ را انتخاب‌ كنند؛ و این‌ حالت‌ آنها را دچار تعارض، اضطراب‌ و خشم‌ می ‌كند. مثلاً كودكی‌ كه‌ دوست‌ دارد نزد مادرش‌ در منزل‌ بماند و از طرفی‌ وقتی‌ می ‌بیند تمام‌ كودكان‌ به‌ مدرسه‌ می‌ روند، همزمان‌ تمایل‌ به‌ مدرسه ‌رفتن‌ نیز دارد، دچار دوگانگی‌ می ‌شود. به‌ كودكان‌ خود كمك‌ كنیم‌ كه‌ در دو راهی‌های‌ زندگی، مدتی‌ طولانی‌ قرار نگیرند. آنها بایستی‌ به ‌سرعت‌ و با دقت‌ درست ‌ترین‌ كار را انجام‌ دهند.

۵. پرخاشگری‌ و افسردگی

پرخاشگری‌ و كج خلقی  در كودكان‌ چنانچه‌ با علامت‌های‌ دیگر همراه‌ باشد، می ‌تواند نشانه ‌ای‌ از افسردگی‌ باشد كه‌ در این‌ صورت‌ لازم‌ است‌ شرایط‌ زندگی‌ كودك‌ تمام‌ و كمال‌ مورد بررسی‌ قرار گیرد.

۶. پرخاشگری؛ بیماری‌ها؛ مصرف‌ دارو

بعضی‌ از بیماری‌ها به‌ مصرف‌ دارو نیاز دارد و ممكن‌ است‌ از عوارض‌ جانبی‌ داروها كج ‌خلقی‌ و رفتارهایی‌ باشد كه‌ خشونت‌ را بر می‌ انگیزند.

 

۷. خشونت‌ و مدرسه

گاهی‌ كودكان‌ در مدرسه‌ قربانی‌ خشونت‌ می ‌شوند؛ و این‌ قربانی‌ شدن‌ باعث‌ می ‌شود كه‌ خود آنها نیز عامل‌ خشونت‌ شوند

عواملی‌ كه‌ به‌ خشونت‌ در مدرسه‌ می ‌انجامند، عبارت اند از:

  • وقتی‌ كودكی‌ توسط‌ دانش‌ آموزان‌ دیگر مورد تمسخر قرار گیرد
  • وقتی‌ كودكی‌ توسط‌ دانش ‌آموزان‌ دیگر كتك‌ بخورد و قادر به‌ دفاع‌ از خود نباشد.
  • وقتی‌ كودكی‌ همیشه‌ از مشاجرات‌ فرار می‌ كند و حتی‌ در مواقعی‌ به‌ گریه‌ متوسل‌ می ‌شود.
  • وقتی‌ كودكی‌ مرتب‌ اشیا، وسایل‌ و پول‌ خود را گم‌ می ‌كند.
  • وقتی‌ كودك‌ از لحاظ‌ ظاهری‌ (پارگی‌ لباس‌ و یا نامناسب ‌بودن‌ آن) مورد تمسخر قرار می‌ گیرد.
  • خجالتی ‌بودن‌ و سكوت‌ مكرر در كلاس.
  • افت‌ تحصیلی، افسردگی‌ و ناراحت ‌بودن.

این‌ عوامل‌ كودك‌ را قربانی‌ خشونت‌ دیگران‌ می ‌كند و خود كودك‌ نیز عامل‌ خشونت‌ می ‌شود و رفتارهای‌ پرخاشگرانه‌ از او سر خواهد زد.

درمان‌ پرخاشگری در كودكان ( با كودكان پرخاشگر چگونه رفتار كنیم )

برای‌ درمان‌ پرخاشگری‌ در كودكان‌ اولین‌ گام‌ این‌ است‌ كه‌ نوع‌ پرخاشگری‌ آنها و علت‌ آن‌ را براساس‌ توضیحاتی‌ كه‌ ارائه‌ شد شناسایی‌ كنیم؛ و پرخاشگری‌ را به‌ صورت‌ موردی‌ برطرف‌ نماییم.

- در مورد كودك‌ پرخاشگری‌ كه‌ الگو پذیری‌ عامل‌ این‌ گونه‌ رفتار او بوده، باید روی‌ الگوی‌ كودك‌ كار كرد و راه‌های‌ دیگری‌ جز پرخاشگری‌ را به‌ آن‌ الگو آموخت.

- اگر پرخاشگری‌ در اثر ناكامی‌ به‌ وجود آمده‌ باشد، بایستی‌ كودك‌ ناكام‌ را در رسیدن‌ به‌ اهداف‌ مطلوب‌ و دوست‌ داشتنی‌ كمك‌ كنیم.

- در مواردی‌ كه‌ علت‌ پرخاشگری‌ اضطراب‌ است، باید از نگرانی‌ درونی‌ و اضطراب‌ كودك‌ مطلع‌ شویم.

ورزش ‌كردن‌ برای‌ این‌ كودكان‌ بسیار مؤثر است‌ و باعث‌ تخلیه‌ هیجانی‌ می‌ شود.

- در كشمكش‌های‌ درونی‌ بایستی‌ كودك‌ را از حالت‌ دوگانگی‌ خارج‌ ساخت. كمك‌ به‌ كودكان‌ در تصمیم ‌گیری، باعث‌ می ‌شود كه‌ بیاموزند به‌ حالت‌های‌ دوگانه‌ درونی‌ خود پایان‌ بخشند.

- در پاره‌ای‌ از موارد، كودك‌ افسرده‌ پرخاشگری‌ شدیدی‌ از خود نشان‌ می‌ دهد. در این‌ میان‌ لازم‌ است‌ به‌ این‌ نكته‌ پی‌ ببریم‌ كه‌ او چه‌ چیز دوست‌ داشتنی‌ را از دست‌ داده‌ و چگونه‌ می ‌شود مورد از دست‌ رفته‌ را برای‌ او جبران‌ كنیم.

- در مورد پرخاشگری، شیطنت‌ و مصرف‌ دارو بایستی‌ حتماً با پزشك‌ متخصص‌ ارتباط‌ داشته‌ باشیم‌ تا كودك‌ از نزدیك‌ مورد معاینه‌ قرار گیرد.

- هنگامی‌ كه‌ كودك‌ قربانی‌ خشونت‌ در مدرسه‌ شده‌ است، بایستی‌ با مسئولان‌ مدرسه‌ صحبت‌ كنیم‌ و لازم‌ است‌ كه‌ ایشان‌ طبق‌ قانون‌ و مقررات‌ خاص‌ با كودكان‌ خشونت گرا برخورد كنند؛ و نیز كودكانی‌ را كه‌ قربانی‌ خشونت‌ شده‌اند براساس‌ رفتارهای‌ خوبشان‌ مورد تشویق‌ و تأیید قرار دهند.

 - چنانچه‌ نوع‌ پرخاشگری‌ كودك‌ خصمانه‌ است، بایستی‌ كودك‌ را از آزار و اذیت‌ كردن‌ دور كنیم‌ تا مجبور نباشد برای‌ تلافی‌ و انتقام، افراد دیگر را اذیت‌ كند؛ و اگر پرخاشگری‌ از نوع‌ وسیله‌ ای‌ است، بایستی‌ راه‌های‌ دیگری‌ را جهت‌ مطرح‌ كردن‌ كودك‌ بر گزینیم‌ تا او ناچار نباشد از روش‌ خشونت‌ برای‌ جلب‌ توجه‌ استفاده‌ كند.



 
 

ارسال شده توسط مهسا علیجان زاده

 در شنبه 26 آذر 1390

نظرات (

 
 



  تسلیت فرا رسیدن ماه محرم
 
مرتبط با : ایام سال
بچه های گلم همراه مامان و بابا برید روضه مارو هم دعا کنید


upsara


 
 

ارسال شده توسط مهسا علیجان زاده

 در سه شنبه 8 آذر 1390

نظرات (

 
 



  روز برفی
 
مرتبط با : بچه ها برای برف بازی با مامان و بابا برید کوه

 فقط لباس گرم فراموش نشه ها


 
 

ارسال شده توسط مهسا علیجان زاده

 در یکشنبه 6 آذر 1390

نظرات (

 
 



  سلام
 
مرتبط با :

عرض سلام خدمت شما بازدیدکننده گرامی



 
 

ارسال شده توسط مهسا علیجان زاده

 در سه شنبه 3 آبان 1390

نظرات (

 
 



  کودکان 4 تا 6 ساله را بهتر بشناسیم
 
مرتبط با : دانستنی های پدر و مادر

همه والدین دوست دارند با فرزندانشان روابط خوشایند و رضایت بخشی داشته باشند، بدین منظور لازم است توانایی های متناسب با سن فرزند خود را بشناسند. بسیاری از سوء تفاهم ها و برخوردها به این دلیل بروز می کنند که والدین توقعی بیش از توانایی فرزندشان دارند، به طور مثال انتظار دارند که یک کودک دو ساله با آنها همکاری کند و یا یک کودک سه ساله ، سریع و دقیق کارها را انجام دهد، در حالی که هیچ یک از آنها نمی توانند چنین باشند.

در این مقاله انتظاراتی که می توانیم از کودکان چهار،  پنج و شش ساله داشته باشیم مطرح شده است. در این گروه سنی (به ویژه دو تا چهار سالگی) ، کودکان مقاومت و لجبازی بیشتری نشان می دهند. توصیه می شود که والدین کودکان خود را آماده کنند تا بتوانند به تدریج مسئولیت های جدید و بیشتری را بپذیرند (به تنهایی لباس بپوشند، به تنهایی دست و صورت خود را بشویند، به تنهایی حمام کنند و ...) البته آنها به کمک بزرگترها نیاز دارند ولی می توانند بیشتر کارهای روزانه خود را انجام دهند.

بازیگوشی کردن کودک نوعی جلب توجه والدین و تقاضای محبت بیشتر است.

زمانی که به کودک اجازه می دهیم مهارت های جدیدی را بیاموزد و به شیوه زندگی تازه ای قدم بگذارد، با مشکلات تازه ای نیز رو به رو خواهیم شد زیرا کسب مهارت های جدید با دشواری های مخصوص به خود همراه است.

در این گروه سنی، کودکان نمی توانند سرعت عمل داشته باشند. زمان بندی و تنظیم یک برنامه روزانه فشرده برای آنان مفهومی نخواهد داشت. بازیگوشی کودکان راهی غیر مستقیم است برای جلب توجه والدین، یاری خواستن از آنان و تقاضای محبت بیشتر.

اگر فرزند شما تقاضای کمک می کند ، بهتر است به جای این که او را وادار کنید که کارش را انجام دهد به او کمک کنید ؛ اما مراقب باشید! آیا او به کمک شما نیاز دارد؟ به طور مثال اگر فرزند چهار تا شش ساله شما برای بستن بند کفش خود از شما کمک می خواهد به او کمک کنید ؛ اما اگر روی صندلی نشسته و از شما می خواهد که کفش او را برایش ببرید تا بپوشد ، تسلیم نشوید، حتی اگر وضعیت را بدتر کند. زیرا در مدت کوتاهی او به کودکی تنبل و وابسته به شما تبدیل خواهد شد.

راه حل دیگری که برای حل مسئله بازیگوشی کودکان مطرح می شود این است که وقت بیشتری در اختیارشان بگذارید تا  کارهای روزانه را به موقع انجام دهند. اگر لازم است می توانید یک جدول مصور تهیه کنید. تصاویری از کارهایی که از صبح تا شب باید انجام دهد تهیه کنید. مثل لباس پوشیدن، غذا خوردن، مسواک زدن، کتاب خواندن و ... و روی یک پوستر بزرگ بچسبانید. می توانید از فرزند خود عکس بگیرید و آنها را در جدول مصور بچسبانید. در یک طرف جدول عکس ماه و ستاره بچسبانید که شب را نشان بدهد و در طرف دیگر عکس خورشید را بچسبانید تا نشان دهنده ی  صبح و کارهای مخصوص به آن باشد. روزهای اول که کودک به جدول نگاه می کند ممکن است کمی گیج شود اما به تدریج با مسئولیت های خود آشنا خواهد شد. می توانید شب قبل لباس های او را مرتب کنید. در این مرحله باز هم بر تحسین کردن و جایزه دادن تأکید می کنی

مهمترین نکته ای که والدین باید به آن توجه کنند این است که انجام کارهای روزانه و مسئولیت های جزئی، بخش اصلی زندگی یک کودک چهار تا شش ساله را تشکیل نمی دهند بلکه بازی کردن، جالب توجه ترین بخش زندگی او به شمار می رود. او از بازی کردن با کودکان دیگر، و با کسانی که به چیزهایی نیاز دارند که او نیاز دارد، و چیزهایی را دوست می دارند که او دوست دارد لذت می برد. بازی کردن با کودکان دیگر در این سن بسیار با اهمیت است.

همیشه به خاطر داشته باشید که کودک به خودی خود از احساسات همسن و سال های خود اطلاعی ندارد، نیاز به همکاری و همدردی و کمک به آنان را درک نمی کند ؛ او باید این نوع مهارت ها را از بزرگترها بیاموزد. مهارت هایی که به او کمک می کند تا به یک موجود اجتماعی تبدیل شود. در این بخش هم تشویق و تحسین کودک راه مناسبی برای آموزش مهارت هاست. کودک نیاز به راهنمایی های شما و تمرین بیشتر دارد.

همکاری کردن با دیگران، رعایت نوبت در بازی ها و رفتار عادلانه داشتن و حفظ آرامش ، مهارت هایی هستند که باید یاد گرفت و تنها یک اشاره کوچک شما کافیست ؛ ولی باید صبر کنید و تمرین داشته باشید تا به نتایج مطلوب برسید.

تا سن پنج سالگی، کودکان می توانند مهارت های پایه را برای بازی های کودکانه یاد بگیرند، به ویژه آنان که از سال های قبل با بچه های هم سن و سال خود بازی می کردند . در هر صورت همه ی آموزش ها نیاز به فرصت کافی دارند.

گفتار پایانی

اغلب والدین امروزی، احساسات خود را مانند اضطراب داشتن، نگران بودن، عجله داشتن و ... در رفتار با کودکان خود منعکس می سازند. بیشتر والدین توقع دارند که فرزندانشان پیش از آنکه آمادگی کافی را کسب نمایند فرد مسئولی باشند. از فرزندانشان می خواهند که خوش اخلاق و مؤدب باشند، با بچه های دیگر مشغول بازی شوند، همکاری داشته باشند، مفید باشند، سریع راه بروند، سریع صحبت کنند و ... و بالاخره به سرعت رشد کنند و بزرگ شوند.

در حالی که کسب همه مهارت های فوق نیاز به فرصت کافی دارند. دانشمندان معتقدند که بزرگ شدن فرآیندی آرام تر و پربارتر از آن چیزی است که واقعاً هست.

بهتر است که فشارها را از روی فرزندانمان برداریم و به آنها فرصت کافی بدهیم تا بتوانند به آرامی و با کاردانی در مراحل رشد خود قدم بردارند.

م. بداخلاقی و ترشرویی والدین تأثیر خوبی نخواهد گذاشت.



 
 

ارسال شده توسط مهسا علیجان زاده

 در دوشنبه 2 آبان 1390

نظرات (

 
 



  آموزش و تکالیف در هفته اول آبان
 
مرتبط با : آموزش قرآن ( سوره ناس)  آموزش مفاهیم ریاضی ( جلو - عقب)  


 
 

ارسال شده توسط مهسا علیجان زاده

 در دوشنبه 2 آبان 1390

نظرات (

 
 



  لطیفه
 
مرتبط با : لطیفه
به غضنفر میگن: توی عمرت، سخت‌ترین كاری كه كردی چی بوده؟
میگه: پر كردن نمكدون!
میگن: چرا؟
جواب میده: آخه سوراخ‌هاش خیلی ریزه


 
 

ارسال شده توسط مهسا علیجان زاده

 در یکشنبه 1 آبان 1390

نظرات (

 
 



  نمایشگاه امیر حسین ثابت
 
مرتبط با : wcnufwcroxroctwchl2.jpgjgx4e0t1yaccch4pwli9.jpgmk8f1gcrapz5dnir8nqq.jpg8g2a3xja5sy34yonnlo.jpg


 
 

ارسال شده توسط مهسا علیجان زاده

 در دوشنبه 11 مهر 1390

نظرات (

 
 



  یادش بخیر روز شکوفه ها
 
مرتبط با : 8uvfutq0sc2c4gqm3ml0.jpggfq3oh90h1kk7c7swkpb.jpgft7jrdvbheqwtwge7v5.jpg


 
 

ارسال شده توسط مهسا علیجان زاده

 در دوشنبه 11 مهر 1390

نظرات (

 
 



  اردوی فرهنگی هنری پیش دبستان
 
مرتبط با :

                                                                                            مورخ:11 /7/90

                                                        باسمه تعالی

با سلام من مربی پیش دبستان به اتفاق بچه های کلاس ساعت 8 صبح به فرهنگسرای معراج رفتیم.وآن عزیزان محیطی شاد برای دلبندانتان فراهم کرده بودند.زمانی که بچه ها سر جای خود قرار گرفتند با اجرای شاد دوستان برنامه را آغاز کردند.و آنها با دست و هورا خوشحالی کرده واز فضای شاد آنجا راضی بودند.محتوای برنامه به نام شهروند کوچولووورزش نام داشت.آنها با اجرای برنامه شاد خود همه هدف خود را به نوگلان عزیزتان بیان کرده وبه آنها اموختند که تندرستی و سلامتی با ورزش به وجود میآید.و انواع ورزشها را به آنها آموختند.وبا اجرای یک مسابقه واهدای جایزه برنامه گروه هنری به پایان رسید.و کلی به همگی خوش گذشت.وجای شما دوستان خالی بود.



 
 

ارسال شده توسط مهسا علیجان زاده

 در یکشنبه 10 مهر 1390

نظرات (

 
 



  آموزش و تکالیف نوگلان پیش دبستان در هفته اول ماه مهر
 
مرتبط با : آموزش مفاهیم ریاضی(زیر.رو)
آموزش نقاشی واستفاده از رنگها
آموزش قرآن( سوره توحید)


 
 

ارسال شده توسط مهسا علیجان زاده

 در یکشنبه 10 مهر 1390

نظرات (

 
 



  « بیش فعالی
 
مرتبط با : دانستنی های پدر و مادر

 

زمانی باید این نوع تشخیص را داد كه شش یا بیش از شش مورد از علایم بیش ف شایع است.

ـ این روزها بیشتر مراجعات و سوالاتی كه پرسیده می شود در خصوص بیش فعال بودن یا نبودن كودكان است!!!

ـ دلیل چیست ؟آیا واقعاً بیش فعالی به این سرعت در بین كودكان شیوع پیدا کرده است؟

ـ شناخت ما از بیش فعالی چقدر كارشناسانه و دقیق است؟

ـ چطور می شود فهمیدكودكمان بیش فعال است یا نیست؟(آیا نشانه ای مثل تب،سرفه،عطسه و...) می تواند بیانگر این موضوع باشد؟

چرا فكر می كنیم كودكانمان بیش فعال هستند؟

ـ آیا صرف مطالعه یك كتاب، یا خواندن مطلبی در مطبوعات می شود تشخیص داد كه كودك بیش فعال است ؟

ـ حرف دیگران چقدر می تواند باعث شود كودكانمان را با كودكانی كه آنها هم شایدمشمول این اختلال باشند قیاس كنیم؟

ـ مشكل كجاست؟ بیائیدكمی به عقب برگردیم ببینید اصلاً این حرفها و مشكلات وجود داشت!!!

دیدگاه والدین نسبت به بیش فعالی:

اكثراً شنیده ایم از در و دیوار بالا رفتن ، گوش ندادن به حرف والدین و به طور كلی شیطنت از نشانه های بیش فعالی است و گاهی اوقات نیز با كمی تامل در كتابها و اینترنت با حداقل دریافت،حكم صادر        می كنیم  و سریعاً لیبل این اختلال را به پیشانی كودكانمان می چسبانیم.

متاسفانه دیده شده خیلی از افراد با دانش كم و نا كار بلد اما تحصیل كرده كه در این مورد اطلاعات دقیقی ندارند خیلی سریع با چند جمله قلنبه رای بر بیش فعالی یك كودك صادر وبه والدین وی توصیه می كنند او را به قرص و دارو های آرام بخش ببندند،كه اینها همه به خاطر نداشتن شناخت كافی نسبت به این امر و عدم تشخیص صحیح افتراقی آن با سایر رفتارهای دوران كودكی است (شیطنت،لج بازی و خود را در معرض دید و تائید والدین و... قرار دادن)

تعریف بیش فعالی:

به حالتی اطلاق می شود كه كودك به نحو افراطی و بیش از اندازه فعال و پر جنب و جوش باشد و این تحركات زیاد اطرافیان وی را دچار مشكل می كند.

به علت بی دقتی ممكن است در انجام تكالیف مدرسه و كارهای محوله دیگر اشتباهات زیادی را مرتكب شوند

این اختلال در تعدادی از بچه های پیش دبستانی یا دوران ابتدایی دیده شده است همراهی و جلب توجه آنها دشوار است، تقریباً بین 3 تا 5 درصد از كودكان مبتلا به این اختلال می باشند.

البته این اختلال به عنوان ناتوانی در یادگیری محسوب نمی شود بلكه به نوعی بی توجهی و حواس پرتی در یاد گیری محسوب می شود.

علائم بیش فعالی ـ تكانش وری یا بی توجهی كه موجب تخریب می شوند باید قبل از 7 سالگی ظاهر شود، ممكن است بعد از سالها تشخیص داده شود كه فردی بیش فعال است.

بیش فعالی (رفتارش)در كودكان مبتلا نسبت به كودكان عادی بیشتر حالت تكانش وری دارند.

از توجه به جزئیات ناتوان هستند به دلیل عدم توجه دقیق و بالا بودن میزان حواس پرتی.

به پایان رساندن كار یا بازی برای آنها دشوار است،می خواهند همه چیز بر وقف خواسته های درهم برهم آنها باشد كه برای خودشان هم انتهایش مشخص نیست و دیگران را خسته و كلافه می كند.

اغلب به صحبتها، خواهشها و دستورات دیگران تا آخر گوش نمی دهند و قادر به تكمیل تكالیف مدرسه و كارهای روزمره و وظایف خود نیستند،اگر این كارها به دلیل بی توجهی باشد نه به دلایل دیگر(مثل عدم فهم دستورالعمل ها)در ساماندهی فعالیتهای خود مشكل دارند

كارهایی كه مستلزم حفظ تلاش ذهنی هستند برای آنها ناخوشایند و تنفر آمیزند. از فعالیتهایی كه مستلزم خودكاربردی تلاش ذهنی سازماندهی و تمركز(مثل كارهای خانه یا مدرسه) هستند اجتناب می ورزند.

بیشتر از ابزار برای كارهای غیر معمول استفاده می كنند و ابزار خود را هم به راحتی گم می كنند و در حین كار به خود آسیب می زنند.

وقتی كاری به آنها واگذار  می شود و یا خودشان مشغول انجام كاری هستند با كوچكترین محركی(مثل‌صدای‌ماشین یا صحبت دیگران و...)كار را قطع وحتی به راحتی ‌فراموش میكند وبه محرك توجه میكند .

آنها در موقعیتهای اجتماعی دوست دارند پی در پی صحبت كنند و به حرف دیگران گوش ندهند.

علائم بیش فعالی :

1- به خود پیچیدن،نا آرامی و بی قراری

2- نمی توانند سر جایشان بنشینند

3-خیلی زود و به راحتی به هم می ریزند و ناراحت می شوند

4- تحمل نوبت و انتظار را ندارند

5- در حرف زدن و پاسخ دادن عجول و هول هستند

6- قواعد و دستور العمل ها را نمی توانند به درستی دنبال كنند

7- در تمركز و توجه مشكل اساسی دارند و نمی توانند تمركز كنند

8- از كاری  به كار دیگر می پرند قبل از انجام كار قبلی

9- آرام نمی توانند بازی كنند

10- خیلی سریع(تند تند)و زیاد حرف می زنند

11- حرف دیگران را قطع می كنند و وسط حرف آنان می پرند.

12- شنونده خوبی نیستند

13- وسایل مورد نیاز خود را گم می كنند

14- اغلب دست به كارهای خطرناك می زنند.

 

انواع بیش فعالی:

1- بیش فعالی ـ نوع غالباً بیش فعال ـ تكانش ور:

در این نوع فعالیت و تحرک بیش از حد عالی ـ تكانش وری    (و كمتر از شش مورد از علائم بی توجهی)حداقل به مدت شش ماه استمرار داشته باشد در چنین مواردی نیز ممكن است هنوز هم بی توجهی علامت بالینی مهمی باشد

2- بیش فعالی،نوع غالباً بی توجه:

در این نوع عدم توجه قالب است كه در آنها فعالیت و تحرك بیش از حد از خودشان نشان نمی دهند و گاهی اوقات تحت عنوان ADD می شناسیم.

این تشخیص زمانی باید داده شود كه شش یا بیش از شش مورد از علایم بی توجهی(كمتر از شش علامت،بیش فعالی ـ تكانش وری)حداقل به مدت شش ماه استمرار داشته باشد.

3- بیش فعالی نوع مركب:

در این نوع تركیب یافته فرد  هم اختلال توجه و هم علایم تحرك بیش از حد را نمایان می سازد.

زمانی باید تشخیص این اختلال داده شود كه شش یا بیش از شش مورد از علایم بی توجهی و شش (یا بیش از شش) مورد از علائم بیش فعالی ـ تكانش وری حداقل به مدت شش ماه استمرار داشته باشد. اغلب كودكان و نوجوانان دارای اختلال كمبود توجه/بیش فعالی از نوع مركب رنج می برند اینكه چنین مطلبی در مورد بزرگسالان نیز صادق باشدتا كنون گزارشی نشده است.

ملاك های تشخیص :

1- زمان : این اختلال می بایست بیش از شش ماه استمرار داشته باشد.

2- تعداد : این اختلال را نمی توان با یك یا دو مورد از علائم گفته شد تشخیص داد حتماً می بایست زمان استمرار و تعداد نشانه ها طبق موارد فوق همراه هم با شند.

3- مراجعه به روان شناس یا روانپزشك: در صورت دیدن ملاكهای بالا باز هم می بایست با متخصص مربوطه مشورت كرد تا كودك مورد معاینه و تست های مربوطه قرار گیرد آنگاه می توان تشخیص صحیحی بر این اختلال داد.و اگر نیازی به طرح دارو درمانی بود با حوصله و زیر نظر پزشك مربوطه این كار انجام گیرد(نه خود سرانه و با توصیه افراد عادی).

                    


 
 

ارسال شده توسط مهسا علیجان زاده

 در شنبه 9 مهر 1390

نظرات (

 
 



 

.:: مطالب پیشین ::.

  » برنامه یلدا
» شب یلدا
» با كودكان پرخاشگر چگونه رفتار كنیم
» تسلیت فرا رسیدن ماه محرم
» روز برفی
» کلاس پرشورو هیجان من
» سلام
» کودکان 4 تا 6 ساله را بهتر بشناسیم
» آموزش و تکالیف در هفته اول آبان
» لطیفه
» نمایشگاه امیر حسین ثابت
» یادش بخیر روز شکوفه ها
» اردوی فرهنگی هنری پیش دبستان
» آموزش و تکالیف نوگلان پیش دبستان در هفته اول ماه مهر
» « بیش فعالی
 




 

( تعداد کل صفحات: 2 )

1 2

 
 
 
 

Powered By mihanblog.com Copyright © 2009 by smontazeranp
Design By : wWw.Theme-Designer.Com